Άλλοι πάμε σε σύμβουλό γάμου, αυτή πάει σε επικοινωνιολόγο...ο καθένας με τον πόνο του. Η πρώτη σύμβουλος γάμου απέτυχε. Στην αρχή ενθουσιάστηκε η γυναίκα μου με τα σοφά της λόγια, αλλά όταν ήρθε η ώρα να τα κάνει πράξη..."ντεμοντέ....δεν ξέρει αυτή"...και γενικά τζίφος.
Πήγαμε λοιπόν στην επόμενη. Μαζί αυτή την φορά. Η τύπισα, αν και νέα, αμέσως εντόπισε το πρόβλημα στην γυναίκα μου. "Τον ακυρώνεις διαρκώς". Εμβρόνητη η δικιά μου. "Δεν του αφήνεις αέρα να αναπνεύσει."
Για δυο ώρες έκανα την πάπια. Η σύμβουλος προσπαθούσε να απευθύνετε σε εμένα για να μην φαίνεται ότι όλο το πρόβλημα το έβλεπε στην γυναίκα μου. "Μήπως η μητέρα σου είχε καρκίνο του μαστού;" Κάγκελο εμείς. "Γιατί η συμπεριφορά σου δείχνει πικρία και έλλειψη εμπιστοσύνης στους άντρες." Αυτό συνήθως είναι κάτι που το κουβαλάς από το σπίτι σου.
Αυτό και μόνο έπρεπε να την έχει συγκλονίσει να αλλάξει κάτι. Αλλά πέρα βρέχει. Ούτε δέχτηκε την άσκηση που μας έβαλε η σύμβουλος, δηλαδή να με αφήσει εμένα να κάνω κουμάντο για μια εβδομάδα.
Κανένα βήμα μπρος και πέφτω πίσω...
Recent Comments