Την συνάντησα στον σταθμό και μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Άρχισε την επίθεση. "Άσε τις βλακείες και γύρνα σπίτι τώρα." Προσπάθησα να εξηγήσω ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Γρήγορα άλλαξε το προσωπείο της και άρχισε να νευριάζει. Να απειλεί. Να βγάζει όλη την κατινιά και κακία που είχε κρύψει τόσο καιρό.
Γκρεμίστηκε το σχέδιο. Με τέτοιον άνθρωπο απέναντί μου δεν υπάρχει περίπτωση να πάει ήρεμα το διαζύγιο. Τα παιδιά μου την έχουν βάψει. Ωμή οργή και κακία σε συνδυασμό με υστερία.
Δεν ξέρω αν είναι θρίαμβος ή ήττα (και για ποιόν) αλλά γύρισα σπίτι.
Recent Comments