Μέρα 2 - τα παιδιά

Όσο δεν σκέφτομαι τα παιδιά μου αντέχω.  Είναι δυο, ετών έξι και τέσσερα.  Χθες στον ύπνο μου ο μεγάλος μου έλεγε ότι φοβόταν κάτι.  Τον έπεισα ότι ήταν ένας καλοκάγαθος ελέφαντας.

Δεν κοιμήθηκα και πολύ καλά βέβαια.  Μετά από τόσα χρόνια ξενύχτια με τα παιδιά θα έπρεπε να είχα ταβλαριστεί και να το ευχαριστηθώ επιτέλους.

Οι γυναίκες ξέρουν πόσο τα λατρεύουμε και το χρησιμοποιούν εναντίον μας βέβαια.  Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι.  Αν όχι η συνθήκη της Γενεύης, τουλάχιστον η ελάχιστη ανθρωπιά στην μάχη των φύλων.. ..

Αλλά τέρμα.  Η απειλή πυρηνικού ολοκαυτώματος δεν θα δουλέψει αυτή την φορά.  Κάποια στιγμή βέβαια θα τα ξαναδω και θα μου πούνε "μην φύγεις μπαμπά" και θα λιώσω.  Βάστα καρδούλα μου, βάστα.. .. κάπως πρέπει να προετοιμαστώ.

Το πιο μεγάλο διάστημα μακριά από τα παιδιά μου όλα αυτά τα χρόνια ήταν νομίζω μια εβδομάδα.  Στην επιστροφή είχα τρομάξει.  Εδώ παρατηρώ αλλαγές σε αυτά μέσα στις λίγες ώρες που πάνε σχολείο.  Πρέπει να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα όμως. 

Χθες άνοιξα λογαριασμό στο Facebook, τόσο απελπισμένος είμαι.  Μπήκα σε μια σελίδα ψυχολογίας και έγραψα "ξέρει κανείς πως να με βοηθήσει;"

Comments

[Constant Gardener]

Φιλε ζω το ιδιο δραμα, αλλα εγω ειμαι στο σημειο που πρπει να παρω την αποφαση. Ή συμβιβαζομαι ξανα μονο και μονο για να ειμαι με τα παιδια ή θα κανω την καρδια μου χιλια κομματια οπως εσυ και θα τα εχω μακρια μου. Λιωνει η καρδια μου στην ιδεα....Ειναι ευκολο να συνηθισεις στην ιδεα; Ο χρονος το γιατρευει;

[Marea Laoutari]

Είναι πολύ σκληρό να μην βλέπεις τα παιδιά σου... είναι κυρίως σκληρό για τα ίδια τα παιδιά. Δεν θα έπρεπε να περνάνε τέτοιο Γολγοθά στην ψυχούλα τους επειδή η μαμά και ο μπαμπάς δεν μπορούν να επικοινωνήσουν.
Οτι κι αν συμβαίνει στο ζευγάρι, τα παιδιά θα έπρεπε να είναι απ'εξω από την κατάσταση. Να τους μιλήσετε, να καταλάβουν τους λόγους για τους οποίους η μαμά και ο μπαμπάς δεν θέλουν πια να μένουν στο ίδιο σπίτι... αλλά σε ΚΑΜΜΙΑ περίπτωση δεν πρέπει ο μπαμπάς να εξαφανίζεται από τη ζωή τους. Πληρώνουν το θέμα που αντιμετωπίζετε πολύ ακριβά και δεν τους αξίζει... Εάν τα αγαπάτε πραγματικά, και είμαι απόλυτα βέβαιη γι'αυτό, συζητήστε, βρείτε μια καλή λύση, αλλά μην τα τιμωρείτε επειδή μεταξύ σας είχατε πρόβλημα. Ως ενήλικες θα βρείτε το δρόμο σας. Τα παιδιά όμως θα χάσουν το δικό τους. Τα μπερδεύετε στο μυαλουδάκι τους σε βαθμό που δεν θα ξέρουν τι είναι άσπρο και τι είναι μαύρο.

Ο,τι βλέπουν από εσάς, αύριο μεθαύριο, αυτό θα κάνουν και εκείνα στις δικές τους οικογένειες... αναπαραγωγή κανονική. Χρειάζετε να βρείτε μια καλή λύση μεταξύ σας.